در عرصه جسم، شفا راه حل همه بیماریهای صعب العلاج و لاعلاج است اما فراتر از آن شفای محض یا فراگیر است که بر طرف کننده همه مشکلات و گرفتاریهای انسان و از بین برنده تمام بیماریها و در تمامی سطوح است .

برای او که مهرش بر بندگانش بی حد است و هرگز دردمندان و گرفتاران را تنها و بی پاسخ نمی گذارد،  برای آن که. بی نهایت است و خزائن غیبش تمامی ندارد ، و برای آن که خود فرموده اگر تمامی خواسته های بندگانم را برآورده سازم حتی ذره ای از ثروت و سلطنتم کم نمی شود تفاوتی ندارد که تنها یک بیماری را شفا دهد یا تمامی مشکلات و گرفتاریهای در خواست کننده را به آنی بر طرف کند. تنها کافی است که راه خواستن و طلب کردن را بدانیم تا آیه «ادعونی استجب لکم » برایمان تحقق یابد. خداوند در این آیه وعده داده که هر کس او را بخواند پاسخ خواهد گرفت و چه کسی به عهد خود پای بندتر از خود خداوند است ؟

ادامه دارد ...

 

دریابید چشمه های شفا  را

 

در این جهان دوقطبی که در آن نور با تاریکی ، لذت با رنج و سلامتی با بیماری همراه است .بیماری  از اول خلقت جزء لاینفک زندگی بشر بود و با وجود  این همه پیشرفت علم و  ابداع روشهای نوین درمان روز بروز بیشتر گریبان نوع بشر را می گیرد. به اطراف خود نگاه کنید.  ببنید چقدر بیماریهای مختلف زیاد شده . سری به بیمارستانها و درمانگاهها بزنید تا واضح تر لمس کنید که هیولای بیماری بر همه ابعاد وجود انسانها چنگ انداخته و هر کسی را از وجهی می خورد و نابود می کند.

دقت کنید چقدر بیماری های لاعلاج زیاد شده . بیماریهایی که هیچ راهی برای درمانشان وجود ندارد و همه ما کم و بیش شاهد بوده ایم که وقتی کسی با آن درگیر می شود چطور برای زنده ماندن می جنگند و با مرگ دست و پنجه نرم می کنند. چطور هر آنچه که دارد می دهد ، به هر جایی چنگ می اندازد و چطور مورد سوء استفاده مدعیان و دروغگویان قرار می گیرند .

همه ما شاهد بوده ایم که این گونه  بیماران چطور با وجود همه تلاششان  قطره قطره آب می شوند و شمع وجودشان در عین حزن و اندوه عزیزانشان خاموش می شود و راهی دیار باقی می گردند.

برای این افراد درمان، هر چند هم که پیشرفته باشد جوابگو نیست و تنها کاری که می توان برای آنها انجام داد طولانی تر کردن زمان جدال با مرگ و کمتر کردن شدت درد و رنجی است که  در طی این مبارزه متحمل می شوند

.همه  اینها حاکی از ناتوانی بشر در حل و فصل مشکلات خود با وجود همه ادعاهایی است که او دارد و نشان می دهد که آدمی چقدر نیازمند حمایت و امدادهای بالایی برای دوام آوردن در این جهان پر از رنج و گرفتاری است .

اما از آنجا که اساساً  برای هر خواسته ای جوابی هست و شیوه خداوند پاسخگویی قبل از سوال است در جواب به همه رنجها و بیماریهای بشر از بدو خلقت عطیه ای به او اهدا شده و آن امکان برخورداری از چشمه لایزال مهر و محبت خالق متعال است که در این مورد به شکل شفا نمود پیدا می کند.

ادامه دارد ....

شايد شنيده باشيم يا حتي كسي را بشناسيم كه بيماري سرطانش كه وخيم بوده، خود بخود درمان شده و با شگفتي پزشكان، از يك سرطان پيشرفته نجات پيدا كرده، سرطاني كه پزشكي از درمان آن عاجز بوده و از آن قطع اميد كرده است. يا شايد شنيده باشيم كه كسي دعايش مستجاب شده و از طريق دعا يا ارتباط الهي شفا پيدا كرده، يا فردي كه ايمانش شفايش داده است. اگر بيشتر توجه كنيم اينگونه وقايع هر ازگاهي دور و بر ما اتفاق مي افتند و ما درباره آن چيزهايي مي شنويم و گاهي هم مي بينيم. مصداق هاي اين پديده ها حتي در كتب مقدس هم به صورت حكاياتي شگفت انگيز نقل شده اند ...

شفاگر الهي كيست و چه ويژگي هايي دارد؟
شفاگر الهي قادر است به همه بيماري ها، مسائل، ناراحتي ها و رنج هاي انسان بپردازد و هر يك از ضعف ها و ناتواني هاي جسمي ، رواني، روحي، ارتباطي، كاري و اجتماعي انسان را شفا دهد. شفاگر الهي با تكيه بر نيروهاي محدود جسمي يا رواني يا نيروهاي شخصي ديگر عمل نمي كند؛ او بر اساس نيروي نامحدود الهي كه آميخته با شعور الهي و حضور خداوندي است دست به شفا مي زند، بنابراين جريان شفابخشي كه از طريق او صادر مي شود، داراي محدوده هايي مانند فاصله يا لاعلاج بودن بيماري ها يا كاسته شدن از نيروي شفادهنده به دليل شدت بيماري ها يا تعدد بيماران و مسائل مشابه ديگر نيست …  

بيماران تشنگان آب حيات‌بخش از چشمة شفايند. اما چشمه كجا هست ؟ چگونه بايد آنرا پیدا کرد و به آن رسيد ؟ از چه راهي مي‌توان از جريان شفابخش آن برخوردار شد كه عطش را رفع كند و اثرش ماندگار بماند؟ آيا  آب هر چشمه‌ايي پاك و زلال است و شفا مي بخشد؟

هر شفاجويي ابتدا بايد پاسخ درست اين سوالات را بداند تا بتواند از جريانات حيات بخش شفا برخوردار شود. براي بيمار و مستأصلي كه همة راهها بر او بسته شده اين حياتي‌ترين اكسيري است كه مي‌توان به او داد.

عبارت " شفا گرفتن "  بار مفهومي عميقي در خود دارد و آن «گرفتنِ» شفاست . گرفتن چيزي ممكن نيست مگر دريافت‌كننده براي آن تلاش كند و شرايط دريافت آنرا داشته باشد.

شكي نيست كه تنها منبع شفا خداوند است و جريان حيات بخش را به هر كه واقعاً طلب كند جاري مي‌سازد. او هرگز بركات خود را ار بندگانش دريغ نمي‌كند اما بايد اصلي ترين شرط دريافت اين جريان يعني برقراري رابط با او را احراز نمود. اما چگونه ؟

باید چشمه بان را یافت و اینها را از او پرسید .

ادامه دارد ...

چشمه شفا

چشمه ایی هست که راه به آسمان دارد . آبش نور و رنگش به رنگ خداست.  پاک است و زلال. تمام نشدنی است و هر که در آن غسل کند می تواند به بی نهایت وارد شود. صاحب آن محبت و بخشش خود را از هیچ کس دریغ نمی کند تنها کافی است که دست در آب آن فرو برد و از آن نوشید . بیماری که هیچ ، هیچ مشکل و رنجی در برابر اثر شفابخش آن تاب مقاومت ندارد . این چشمه ، چشمه بانی دارد مهربان و دوست داشتنی وهر که او را یافت برخوردار شد از تمام آنچه که نیاز دارد و رنگ باخت تمامی دردها و رنجها و مشکلاتش ...

 

 

او از دوست داشتن می گوید٬ از تمام دوست داشتنی ها ... او از عشق می گوید

«دوست بدارید که زیباتر از این نخواهید یافت٬ زیرا عشق خود سرچشمه زیبایی است .

عشق را فراموش نکنید که اگر چنین کردید هستی تان را فراموش کرده اید . اگر عشق را از یاد بردید بدانید که مرده اید . اما مرده چگونه می تواند بداند ؟!

بگذارید محبت از وجودتان جاری شود آن گاه چه بسیار رنجوران و درد کشیدگان را شادی بخشیده اید و خداوند نیز شما را شادی می بخشد .»

 

(برگرفته از کتاب جریان هدایت الهی )

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید             

                                                      که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید

«......زندگی انسان چیزی جز ارتعاشات او نیست وارتعاشات‌‌‌،حاصل اصوات ماست.اصواتی که در ذهن

وقلب انسان جریان دارد.اگر این اصوات الهی شود ونام های خداوند باشد، زندگی انسان هم الهی ومتعالی

می شود......»

« برگرفته از کتاب جریان الهی »

 طراح قالب: رضا امین زاده

Powered By
  BLOGFA.COM